در ابتدا باید ارتباط و فواید انطباقی این دو عنوان که یکی علم و دیگر مهمترین کاربر آن است مشخص شود.

چرا باید در برخی از امور تربیتی باید از کجا تقلید کرد؟ آیا منبعی موثق وجود دارد؟ تا چه حدی به روانشناسی غرب باید رجوع کرد؟ سوالاتی اینچنین نیازمند پژوهشهای وسیع در این حوزه می باشد. در کشور ایران منبع مشخصی برای این امر وجود ندارد. وکلا شرق از این امر تهی است. و در کمتر مکتبی از کودک سخن به میان رفته است. این درحالی است که در غرب در کنار شکل گیری هر مکتب فلسفی ای برای شیوه تربیتی و پرورشی آن مکتب روشهایی تدوین می شد. این امر از زمان فیلسوفان یونان باستان نیز مشاهده می شود. همچنین در پژوهشهای معاصر روانشناسی نیز این مطالعات و تحقیقات اثبات شده نیز به قانونهای تربیتی غیر قابل انکار تبدیل شده است

طرح ها باید جامعه باشند و منعطف و قابل ارتقا. به خاطر همین باید معیارهایی برای انعطاف و ارتقا تبیین کرد. پس هر برنامه یا طرحی خواه یا ناخواه نیاز با چهاچوب خود دراد.